De klassieker over de dilemma’s bij de rolverdeling
en integriteit in
de architectuur-praktijk.
The Fountainhead Drama (VS, 1949) van King Vidor,
naar de gelijknamige roman van Ayn Rand (1905-1982) Met Gary Cooper, Patricia Neal, Raymond
Massey e.a.
Centraal staat de architect Howard Roark, die uitsluitend modernistische gebouwen wil ontwerpen en daarmee ingaat tegen de eclectische bouwcultuur van dat moment. In zijn doen en laten is Roark een weergave van Ayn Rands ideale mens: hij is de man van integriteit, de man die vasthoudt aan zijn principes en overtuigd is van zijn eigen genialiteit. De film tekent meelopers en daar tegenover de "the struggle you've gone through" als autonoom en integer architect. Howard Roark, de originele, verlichte architect die nooit slaaf wil zijn van de algemene, al dan niet gemanipuleerde smaak of opinie van de massa.
De psychologie van de andere hoofdpersonen is ruwweg als volgt:
Architect Peter Keating (jaargenoot) is de tegenpool van Roark. Peter Keating blijkt de ultieme meeloper, de man die niet voor zichzelf kan denken en geen eigen principes heeft. Architectuurcriticus Elsworth Toohey is de machtswellusteling. Hij maakt kundig gebruik van meelopers als Keating om zijn eigen invloed te vergroten. Uitgever Gail Wynand is de opportunist. Hij denkt dat hij juist door geen principes te hebben het meest succesvol kan zijn in zijn leven.
Columniste Dominique Francon tenslotte leren we kennen als de te veroveren lady. Hoewel ze eigenlijk valt voor Roark en zijn gebouwen is ze bang om gekwetst te worden door een wereld waarin degenen met de minste integriteit het meest succesvol lijken te zijn. Daarom verzet ze zich tegen haar hartstocht voor Roark, want hij gaat ten koste van zichzelf beginselvast, onverzettelijk tegen deze wereld in.
Uiteindelijk blijkt echter dat Roark beter af is dan de mensen die geen principes hebben, zoals Keating en Wynand. Pas als dat haar duidelijk is, geeft Dominique toe aan haar liefde voor Roark.
Een van meet af aan zeer
bekritiseerde, dus spraakmakende film;
"meest bizarre film in de carrière van
zowel Hollywoodregisseur King Vidor als steracteur Gary Cooper", "Natte
droom voor iedere architectuur- en filosofiestudent" en "De film is kamp,
melodrama, romantiek, manipulatie en ja, geweldige sets".
Met meestal wel weer de conclusie dat
men deze zeker moet gaan zien
want het geluid, de muziek, de
beelden, maar vooral de dialogen werken nog steeds. Zeker op een
groot scherm.
De Nederlandse vertaling van The Fountainhead, getiteld "De eeuwige bron", is in 2006 opnieuw uitgebracht.
Vooraf vertonen we fragmenten uit
de documentaire
"Ayn Rand: A Sense of Life" (1997)
Ayn Rand (1905 -1982), de schrijfster van het boek 'The Fountainhead', tekent via de figuur van de onafhankelijke, integere architect representatieve individualist in de 'The Fountainhead' haar individualistische en in zijn uitwerking vaak meedogenloze filosofie. Haar biografie verklaart voor een belangrijk deel haar opvattingen en stellingname.
Haar eigen leven is niet minder emblematisch dan haar romanfiguren. Vandaar dat we de vertoning van 'The Fountainhead' laten voorafgaan door een compilatie van een documentaire over haar soms excentrieke leven en opvattingen. Rand, die in haar jeugd als emigrante van Rusland naar Amerika kwam, was komend uit de rigide collectieve planeconomie van Rusland later tot op het dogmatische af overtuigd van het positivistische amerikaanse individualistische elan en de zegeningen van de vrije markt.
Vooral in Amerika wordt ze steeds weer in stelling gebracht door verschillende denktanks en ook via YouTube. Obama kan geen opvatting of beslissing wereldkundig maken of men wil laten zien hoe "onamerikaans" c.q. hoe links Obama eigenlijk is. Haar theorieën worden nog steeds herhaald vooral door de neo-conservatieven om ook de meest meedogenloze vrije markt te verdedigen, ook al verkeert het kapitalisme in crisis.We vertonen een compilatie van de oorspronkelijk 145 minuten durende documentaire die teruggebracht is tot 35 minuten door alleen de voor de film relevante verhaallijnen te tonen. U krijgt een beeld over het ontstaan van haar ideeën en de 'making off' van de film.
Programma
19:30 Fragmenten van "A sense of life" over Ayn Rand
20:05 - 20:15
pauze
(Mensen die
alleen de film willen zien
of niet eerder kunnen hebben
dan de kans om aan te
sluiten)
20:15 The
Fountainhead
met op nog te bepalen moment 20 minuten
pauze
22:30 Gepland einde. Bar blijft nog
open
In de pauze kan men rondkijken in een deel
van het atelier/de werkplaats
Zondagavond 27 juni
De bijdrage per plaats bedraagt 8 euro
Reserveringen (niet meer nodig!! er is voldoende plaats)
Adres en route naar vechtclub klik dan hier >>>
De filmavond voor donderdag 24 juni is afgelast wegens te weinig reserveringen,
De reserveringen voor de twee avonden samen zijn onvoldoende om te kosten op te vangen; daarom wordt de donderdagavond afgelast en wordt er alleen op zondagavond 27 juni een filmavond gehouden.
De Vechtclub is gevestigd in het oude distributiecentrum, nu een nieuwe broedplaats voor creativiteit en nieuwe economie in Overvecht. Het theater is gemaakt door in de oude distributie/opslagruimte oude theaterstoelen te monteren op een tribune van pallets. Er is voldoende parkeergelegenheid.
